การแก้ปัญหาในงานกลึง

การควบคุมเศษ เศษวัสดุชิ้นใหญ่และมีลักษณะเป็นเส้นยาวพันบริเวณรอบๆ เครื่องมือหรือชิ้นงาน โดยปกติแล้วมักเกิดจากอัตราป้อนที่ต่ำ มีระยะกินลึกที่ต่ำและ/หรือตื้นเกินไป

• ใช้อัตราป้อนต่ำเกินไปสำหรับรูปทรงเม็ดมีดที่เลือก

• เพิ่มอัตราป้อนงาน
• เลือกรูปทรงเม็ดมีดที่สามารถหักเศษได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
• ใช้เครื่องมือที่มีระบบน้ำหล่อเย็นความเที่ยงตรงสูง

• ระยะกันลึกมีความตึงเกินไปสำหรับรูปทรงเม็ดมะดันที่เลือก

• เพิ่มระยะกันลูกหรือเลือกรูปทรงเม็ดมัดที่สามารถหักเศษได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

• รัศมีปลายคมตัดใหญเกินไป

• เลือกปลายคมตัดที่มีรัศมเล็กลง

• ใช้มุมเข้างานทไม่เหมาะสม

• เลือกตัวจบยืดที่มีมุมเข้าองศา (มุมฉาก) ใหญ่ที่สุด
  KAPR= 90° (PSIR =0°)

• ใช้อัตราปอนสูงเกินไปสำหรับรูปทรงเม็ดมะม่วงที่เลือก

• เลือกกรูปทรงเม็ดมีดที่ออกแบบมาสำหรับใช้กับอัตราป้อนที่สูงขึ้น และทางที่ดีควรใช้เม็ดมีดแบบด้านเดียว
• ลดอัตราป้อน

• ใช้มุมเข้างานที่ไม่เหมาะสม

• เลือกตัวจับยึดที่มี่มุมเข้างาน (มุมนำ) เล็กที่สุด
  KAPR= 45°–75° (PSIR 45–15°)

• รัศมีปลายคมตัดเล็กเกินไป

• เลือกปลายคมตัดที่มีรัศมีใหญ่ขึ้น

ผิวสำเรจ
ผิวงานี้มีลักษณะเป็น "รอยขนแมว" และไม่ตรงตามข้อกำหนดด้านพิกัดความเผื่อ

• เครื่องมือหักเศษไปกระทบกับชิ้นงานและทำให้เกิดรอยที่ผิวสำเรจ

• เลือกทรงเม็ดมีดที่ช่วยไล่เศษออกจากชิ้นงาน
• เปลี่ยนมุมเข้าชิ้นงาน
• ลดระยะกินลึก
• เลือกระบบเครื่องมือแบบมุมบวกที่มีมุมเอนแบบตรง

• ผลงานที่มีลักษณะเป็นรอยขนแมวเนื่องจากคมตัดเกิดการสึกหรอหรือเป็นรอยบากมากเกินไป

• เลือกเกรดที่ต้านทานการสึกหรอจากออกซิเดชันได้มากขึ้น เช่น เกรดเซอร์เมท
• ลดความเร็วตัดลง

• ใช้อัตราป้อนสูงเกินไปและรัศมีปลายคมตัดมีขนาดเล็กเกินไป จึงทำให้ได้ผิวงานหยาบ

• เลือกใช้เม็ดมุดไวเปอร์หรือปลายคมตัดที่มีรัศมีใหญ่ขึ้น
• ลดอัตราป้อน

การเกิดเศษครบ
การเกิดเศษครบบนชิ้นงานเมื่อเข้าหรือออกจากชิ้นงาน

• คมตัดมีความคมไม่มากพอ
• ใช้อัตราป้อนต่ำเกินไปสำหรับความกลมของคมตัด

• ใช้เม็ดมีดที่มีความคม เม็ดมีดเคลือบ PVD หรือเม็ดมีดผ่านการเจียผิวและใช้อัตราป้อนต่ำ < 0.1 มม./รอบ (0.004 นิ้ว/รอบ)

• เกิดการสึกหรอเป็นรอยบากในระยะกินลึกหรือการกะเทาะ

• ใช้ตัวจับยึดที่มีมุมเข้างานขนาดเล็ก

• การเกิดเศษคร้บในขั้นตอนสุดท้ายหรือขั้นตอนแรกของการตัด

• ในขั้นตอนสุดท้ายหรือขั้นตอนแรกของการตัด ให้คงขั้นตอนการลบมุมหรือความโค้งมนขณะออกหรือเข้าชิ้นงาน

การสั่นสะท้าน เกิดแรงตัดในแนวรัศมีสูงเนื่องจากมีการสั่นสะท้านหรือร่องรอยการสั่นสะเทือน ซึ่งเป็นสาเหตุจากระบบเครื่องมือหรือการติดตั้งเครื่องมือ ซึ่งมักพบได้ในการตัดเฉือนด้านในด้วยด้ามกลึงคว้าน

• ใช้งานในทางที่ไม่เหมาะสม

• เลือกมุมเข้างาน (มุมนำ) ที่มีขนาดใหญ่ขึ้น KAPR = 90° (PSIR = 0°)

• รัสมีปลายคมตัดมีขนาดใหญ่เกินไป

• เลือกปลายคมตัดที่มีรัศมีเล็กลง

• ใช้มุมมนที่คมติดไม่เหมาะสมหรือมีการลบมุมแบบมุมลบ

• เลือกเกรดชนิดเคลือบบางหรือเกรดชนิดที่ไม่มีการเคลือบผิว

• เกิดการสึกหรือด้านหน้าอย่างรุนแรงที่คมตัด

• เลือกเกรดที่ทนทานการสึกหรอได้มากขึ้นหรือลดความเร็วตัดลง

การสั่นสะท้าน
แรงตัดแนวดิ่งสูง

• รปทรงเม็ดมีดที่ทำให้ต้องใช้แรงตัดสูง
• การหักเศษรุนแรงเกินไป ทำให้ต้องใช้แรงตัดสูง

• เลือกทรงเม็ดมีดที่เป็นมุมบวก
• ลดอัตราป้อนลงหรือเลือกทรงเม็ดมีดที่ออกแบบมาสำหรับใช้กับอัตราป้อนที่สูงขึ้น

• แรงตัดมีค่าที่หลากหลายหรือต่ำเกินไปเนื่องจากระยะกันลึกน้อย

• เพิ่มระยะกันลึกเพื่อทำการตัดด้วยเม็ดมีด

• วางตำแหน่งของเครื่องมือไม่ถูกต้อง

• ตรวจเช็คความสูงทัศนีย์กลางงาน

• เครื่องมือมีสภาพการทำงานที่ไม่มั่นคงเนื่องจากระยะยาว

• ลดระยะยื่นลง
• ใช้ด้ามที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่ที่สุด
• ใช้ Silent Tools™ หรือด้ามคาร์ไบด์

• การกัดยืดเม็ดมัดที่ไม่มั่นคงทำให้ความแข็งแกร่งในการทำงานไม่มากพอ

• เพิ่มความยาวให้กับระยะจับยึดของด้ามกล้องควาน
• ใช้ EasyFix™ กับด้ามทรงกระบอก

การสึกหรอด้านหน้า ลักษณะการสึกหรอที่มักพบได้กับการทำงานทุกรูปแบบ แสดงถึงอายุการใช้งานของเครื่องมือที่สามารถคำนวณล่วงหน้าได้

• ความเร็วตัดสูงเกินไป
• เกรดเหนียวเกินไป
• ความต้านทานการสึกหรอต่ำเกินไป
• วัสดุเนื้อแข็งตกค้างอยู่ในชิ้นงาน

• ลดความเร็วตัดลง
• เลือกเกรดชนิดที่เหมาะสมกับงานมากขึ้นโดยพิจารณาตามความต้องการในด้านความเหนียวหรือคุณสมบัติด้านความต้านทานการสึกหรอ

การสึกหรอเป็นรอยบาก

• วัสดุมีความเหนียวและ/หรือเกิดการแข็งตัว
• ใช้มุมเข้างาน ~90° (มุมนำ ~0°)
• รูปทรงที่ใช้เป็นมุมลบเกินไป

• เลือกคมตัดที่คมกว่าเดิม
• ลดมุมเข้างานลง
• ใช้ระยะกันลึกที่หลากหลาย

การสึกหรอเป็นหลุมด้านบน

• ความเร็วตัดและ/หรืออัตราป้อนสูงเกินไป
• ร่องหกเศษมีขนาดแคบเกินไป
• การเกิดการละลายทางเคมีหรือการสึกหรอที่เกิดจากการเสียดสี
• ความต้านทานการสึกหรอต่ำเกินไป

• ลดความเร็วตัดหรืออัตราป้อนลง
• เลือกเกรดที่ต้านทานการสึกหรอได้มากขึ้น
• เลือกรูปทรงเม็ดมืดที่มีมุมบวก/เป็นแบบเปิดมากขึ้น

การเสื่อมถาวร
รอยบ่ม รอยกัด

• แรงดันและแรงกดด้วยความร้อนสูง, อุณหภูมิการตัดสูงเกินไป
• เกรดเหนียว/อ่อนเกินไป
• ไม่มีระบบจ่ายน้ำหล่อเย็น

• ลดความร้อนและแรงดันโดยลดความเร็วตัดและ/หรืออัตราป้อนลง
• หากเกิดรอยบิ่นที่คมตัด ให้ลดอัตราป้อนลงก่อน
• หากเกิดรอยบิ่นที่ขอบด้านข้าง ให้ลดความเร็วตัดลงก่อน
• เลือกเกรดที่ต้านทานการสึกหรอ/ความร้อนได้มากขึ้น
• เลือกรูปทรงเม็ดมีดที่มีมุมบวก/เป็นแบบเปิดมากขึ้น
• ปรับปรุงการจ่ายน้ำหล่อเย็น

การพอกติดของเศษวัสดุที่คมตัด (BUE)

• อุณหภูมิการตัดต่ำเกินไป
• วัสดุมีความเหนียว/ง่ายต่อการพอกติด
• รูปทรงที่ใช้เป็นมุมลับเกินไป
• การเคลือบผิวหน้าเกินไป

• เพิ่มอุณหภูมิการตัดโดยเพิ่มความเร็วให้สูงขึ้น
• เลือกใช้เกรดเคลือบผิวแบบ PVD (เมื่อมีการเคลือบผิวแบบ PVD จะช่วยลดการสะสมของเศษวัสดุที่คมตัด)
• เลือกคมตัดเป็นมุมบวกมากขึ้น

การหลุดล่อน

• วัสดุมีคุณสมบัติง่ายต่อการพอกติด
• ความเร็วตัดต่ำเกินไป
• การเฉือนตัดเป็นช่วงๆ พร้อมระบบจ่ายน้ำหล่อเย็น
• การเคลือบผิวหน้าเกินไป

• เพิ่มความเร็วตัด
• ปิดระบบจ่ายน้ำหล่อเย็น
• เลือกใช้เกรดที่มีการเคลือบผิวบางกว่าและมีแนวคมตัดที่แข็งแกร่งมากขึ้น (PVD)

การกะเทาะที่คมตัด

• สภาพการทำงานไม่มั่นคง
• เกรดที่ใช้มีความแข็ง/เปราะมากเกินไป
• การเคลือบผิวหน้ามากเกินไป (CVD ทำให้ขอบคมตัดหลุดล่อน)

• ปรับสภาพการทำงานของเครื่องจักรให้มั่นคงยิ่งขึ้น
• เลือกใช้เกรดที่มีความเหนียวมากขึ้น
• เลือกรูปทรงเม็ดมีดที่มีความแข็งแรงมากขึ้น
• เลือกใช้เกรดที่มีการเคลือบผิวบางกว่า (PVD)

การแตกร้าวเนื่องจากความร้อน

• อุณหภูมิการตัดที่คมตัดมีความแตกต่างกัน
• การตัดกระแทกและน้ำหล่อเย็น
• เกรดที่ใช้ไว้ต่อการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิโดยฉับพลัน
• การใช้เกรดที่มีการเคลือบผิวหน้าขึ้น (CVD)

• ปิดระบบน้ำหล่อเย็นหรือใช้น้ำหล่อเย็นในปริมาณมากเพื่อรักษาระดับอุณหภูมิให้คงที่
• ลดความเร็วตัดลง
• เลือกใช้เกรดที่มีการเคลือบผิวบางกว่า (PVD)

การแตกหัก

• การสึกหรออย่างรุนแรง
• เลือกใช้เกรดไม่เหมาะสม (เหนียว/แข็งเกินไป)
• ใช้ค่าการตัดไม่เหมาะสม

• ใช้เวลาในการปฏิบัติงาน (ระยะเวลาการตัด) ให้สั้นลง: ตรวจสอบต้นตอของการสึกหรอและลักษณะการสึกหรอหลัก
• เปลี่ยนค่าการตัด
• เลือกเกรด/รูปทรงเม็ดมีดที่เหมาะสมกับงานมากขึ้น

การแตกหักเป็นแผ่นบาง - เซรามิก

• แรงกัดของเครื่องมือสูงเกินไป

• ลดอัตราป้อน
• เลือกใช้เกรดที่มีความเหนียวมากขึ้น
• เลือกเม็ดมีดที่มีการลบมุมน้อยลง หรือใช้รูปทรงอื่นเพื่อเปลี่ยนทิศทางแรงตัด

การกะเทาะออกนอกบริเวณการตัด

• มีเศษติดค้างจากการปาดเข้าหาบางงาน
• เศษถูกคายออกไปกระทบกับคมตัด
• ใช้อัตราป้อนหรือทิศทางการป้อนไม่เหมาะสม

• เปลี่ยนทิศทางเดินเครื่องมือ (เพื่อไม่ให้เกิดการปาดเข้าไปยังชิ้นงาน)
• เปลี่ยนอัตราป้อน
• เลือกใช้เกรดเคลือบ PVD
• เลือกรูปทรงเม็ดมีดที่ปรับเปลี่ยนวิธีการคายเศษ